Ligota Dolna

Historia Ligoty Dolnej pod Strzelcami Opolskimi

Nazwa ta w starych dokumentach pojawia się wielokrotnie pod określeniem : „Nieder Ellgot” lub „Nieder Ellguth.

Nazwa Ligota wywodzi się od słów „lhota”, „lichota”, „lgota” – czyli słaba, licha ziemia. Nazwa była popularna w średniowiecznej Polsce i wywodzi się z języka staropolskiego. Słowo to zapisywano jako ligota albo lgota, w tym przypadku słowo to oznaczało ulgę, czyli zwolnienie miejscowości ze świadczeń podatkowych, aby szybciej mogły rozwijać się gospodarczo. Ligota Dolna, osada założona na surowym korzeniu z zastosowaniem dla jej nowych mieszkańców ulgi w postaci zwolnienia z wszelkich podatków. Lokacja wsi na surowym korzeniu stosowano dla kolonistów w miejscu dotąd niezagospodarowanym. Lokacja taka związana była z koniecznością karczowania lasów i zagospodarowania dzikiego terenu. W osadach takich zakładanych na surowym korzeniu  uwolnienie od podatku trwało nawet 24 lata. Na Śląsku, osady na surowym korzeniu lokowano powszechnie od XIII wieku w związku z ożywionym ruchem kolonizacyjnym na prawie niemieckim. Ligota Dolna podobnie  jak też Ligota Górna, zostały lokowane w tym samym okresie. Powstanie tych wsi było prawdopodobnie z inicjatywy właściciela Wysokiej,  gdzie znajdował się rycerski zamek obronny. Prahistoryczne  istnienie pozostałości osady ludzkiej na terenie obecnej miejscowości Ligota Dolna jest potwierdzone  znaleziskami archeologicznymi z okresu starszej epoki kamienia, Na terenie wsi odkryto stanowisko obróbki krzemienia oraz kilka egzemplarzy narzędzi krzemiennych. Z okresu wczesnego średniowiecza na pobliskich polach znaleziono pozostałości ceramiki co świadczyć może o istnieniu na tym terenie małego grodziska obronnego lub wieży mieszkalnej wokół której znajdowały się pomieszczenia służebne.

Ligota Dolna (niem. Nieder Ellguth) – wieś położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego. Na terenie wsi kamieniołom wapienia triasowego (trias środkowy), zamknięty w latach 90. XX wieku oraz zabytkowy piec wapienniczy z XIX wieku z płaskorzeźbą Ikara. W pobliżu znajduje się rezerwat przyrody Ligota Dolna, chroniący roślinność kserotermiczną.
Od 1937 ośrodek szkolenia szybowcowego, od 1939 lotnisko Luftwaffe. Do szczególnych osobliwości znajdujących się w tej miejscowości należy zaliczyć bez wątpienia Muzeum Sakralne, którego właścicielem jest Pan Ryszard Makowiecki