Jemielnica

Po raz pierwszy  wzmianki o klasztorze w Jemielnicy jako filii klasztoru w Rudach pojawiają się wroku 1289. W latach 1300–1328 z inicjatywy księcia strzeleckiego Albert powstał trzynawowy kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Po roku 1733 świątynię rozbudowano o dodatkowe przęsła i wieżową fasadę według projektu Friedricha Gansa z Karniowa. Dekorację i wyposażenie wykonano w XVIII w. Działali tu m.in. rzeźbiarze M. Kössler ze Szwabii – autor ołtarza głównego, czy pochodzący z okolic Ratyzbony J. J. Lehner, który wykonał ołtarze boczne. W świątyni znajdują się też obrazy Michaela Willmana z II poł. XVII. Ogółem kościół posiada 16 barokowych ołtarzy i rokokowe organy.
Tu tworzył Johannes Nucius (1556–1620), jeden z najwybitniejszych śląskich muzyków, a zarazem opat konwentu jemielnickiego od roku 1591. Niestety głównie z powodu wielkiego pożaru w Jemielnicy w 1617 roku, z jego bogatej twórczości niewiele się do naszych czasów zachowało. Pochowany jest w jemielnickim kościele.
W ogrodzie obok kościoła znajduje się kapliczka, kolumna świętego Wojciecha.