Cmentarze powiatu strzeleckiego

Cmentarze stanowią świadectwo o nas o przeszłości i ludziach zamieszkujących najbliższe im tereny. Odzwierciedlają poziom kultury ludzi danych epok i nas,żyjących obecnie. Pomimo różnych znaczeń i odmiennej symboliki we wszystkich kulturach i religiach
są one łącznikiem między tym, co rzeczywiste i metafizyczne, żywe
i martwe, ludzkie i boskie. Z drugiej strony podkreślają odmienność wyznaniową,kulturową, społeczną, narodową. Są świadectwem ludzkiej pamięci o tych, którzz odeszli.
Cmentarz stanowi całość, do której zaliczyć można takie elementy jak: obiektyarchitektoniczne, aleje i dróżki tworzące swoisty układ. Cmentarze to również tereny zieleni, często planowane i projektowane według wskazań kompozycyjnych. Układroślinny, bowiem nie znalazł się na cmentarzach przypadkowo. Posiada on ogromne
znaczenie symboliczne. Każde z takich miejsc powinno być obd
a rzone wielką troską, mimo, iż w wielu przypadkach czas odcisnął na nim swe znaczące piętno. Celem pracy jest próba przedstawienia cmentarzy, jako miejsc pochówku, ale także w odniesieniu do kultury i zachowanej tradycji w odmiennej do europejskiej przestrzeni geograficznej, czy historycznej.

Miejsca pochówku w Szymiszówie istniały już w pradawnych czasach, o czym świadczą odkrycia archeologiczne grobów w obrębie obecnego pałacu. Powstanie dzisiejszego cmentarza należy datowac na okres  końca XVI wieku. Prawdopodobnie na miejsu dzisiejszego kościoła pod wezwaniem patronów  Szymona  i Tadeusza,  istniał już mały cmentarz na którym chowana zmarłych z Szymiszowa.  Istnieje kilka publikacji dotyczących  miejscowosci Szymiszów, w których wspominana jest historia kościoła. Jedną z nich jest opracowanie Piotra Smykały, zatytułowane ,,Szymiszów, wieś i kościół 1607 2007,, Piekne wydanie opatrzone wysokiej klasy fotografiami jak równiez zawierając wiele cennych informacji zebranych i przedstawionych w  interesujacej formie.

Historias, założenia i istnienia cmentarza przykościelnego w Szymiszowie zwązany jest z postaciami tam pochowanymi jak też historią i  losem nagrobków.  Oczywiscie  brak jest jakichkolwiek informacji pisanych związanych z pierwszymi mieszkańcami wsi którzy zostali tam pochowani.

Tradycyjny pochówek chrześcijański wymagał oprawy ceremonii pogrzebowej. Ponieważ w wiekach średnich niejednokrotnie w miejscowościach gdzie nie było duszpasterza, pogrzeb odbywał się jedynie w asyście najbliższej rodziny i ewentualnie przedstawiciela lokalnej władzy, jakim był tak zwany ,,Vorstecher,,  Ze względu na ubóstwo miejsowej  ludności, ciało zmarłego owijane były w lniane chusty. Zwłoki składano do dołu  który wyściełano uprzednia gałęziami świerkowymi. Na mogile wbijano drewniany krzyż na którym ewentualnie wieszano jakieś osobiste rzeczy zmarłego.  Także cześto ceremonia ciałopalenia występował w okresie wczesnego chrześcijaństwa. Chowanie zmarłych w trumnach rozpowszechniło się dopiero we wczesnym średniowieczu. Pierwsze mogiły na obecnym szymiszowskim cmentarzy bezsprzecznie powstawały jeszcze w okresie przed wybudowaniem świątyni a więc już w wieku XVI.